„Już w powietrzu wiosnę słyszę…
Czy ty też?
Serce patrzy w me zacisze…
Czy ty wiesz?
Świat wiośnieje, w słońcu cały,
W świtach zórz…
Wróble się rozświergotały:
„Cóż, czy już?”
Wiosna… Kwiaty mam i słońce…
Czy ty też?
A w oczach mam łzy gorące…
Czy ty wiesz?”
Julian Tuwim
Czy wy też, tak jak my, czujecie się wzruszeni pięknem budzącej się do życia przyrody?
Wiosna to bezapelacyjnie najbardziej wyczekiwana, najpiękniejsza pora roku, magiczna i poetycka. Nieprzypadkowo więc pierwszy dzień wiosny - 21 marca, został w 1999 roku, ogłoszony Światowym Dniem Poezji. Poezja i wiosna są nierozerwalnie ze sobą związane, bo nic tak wspaniale nie opiewa uroków odradzającej się natury, jak liryczne wersy.
W naszej bibliotece śpiewająco obchodziliśmy to podwójne święto, słuchając i nucąc utwory największych polskich poetów: Mickiewicza, Słowackiego, Tuwima, Lechonia, Leśmiana i Baczyńskiego w aranżacji znakomitych artystów takich jak: Sanah, Grechuta, Wójcicki, Żebrowski i wielu, wielu innych. Było radośnie, nostalgicznie, miłośnie i patriotycznie - było inaczej niż zwykle - poetycko i wiosennie
Kwintesencją tego fantastycznego dnia zaś, było popołudniowe spotkanie autorskie z panią Kasią Czarną - naszą lokalną poetką. Pani Kasia to cudowna ciepła, bezpośrednia osoba, która bardzo szybko zjednała sobie wszystkich obecnych na spotkaniu uczniów. Poetka w luźny i zabawny sposób opowiedziała o tym, jak powstaje jej poezja, skąd czerpie natchnienie i jakie korzyści daje jej pisanie wierszy. Z zapartym tchem wysłuchaliśmy kilku wybranych i odczytanych przez nią utworów. Zachwyciła nas wszystkich swoją twórczością, poczuciem humoru, dystansem do siebie oraz wielką wrażliwością.
Pani Kasia oczarowała nas tak bardzo, że chcielibyśmy ją gościć u nas jak najczęściej. Już w trakcie spotkania pojawił się więc pomysł, aby stworzyć konkurs poświęcony jej twórczości. Teraz zastanawiamy się poważnie i intensywnie nad formułą tej inicjatywy – jesteśmy przekonani, że uda się ją zrealizować, a o jej szczegółach dowiecie się oczywiście jako pierwsi!
Niektórzy mówią, że poezja jest już niemodna, że nie trafia do młodego człowieka, że w świecie opanowanym przez technologie, nie ma dla niej miejsca. A to nieprawda! Młodzi ludzie zwłaszcza dzisiaj- w tym galopującym świecie - szukają ideałów, piękna i wartości, sposobów na rozładowanie emocji, chwili refleksji i zadumy nad życiem oraz własnym miejscem we wszechświecie. To wszystko mogą znaleźć w wierszach, a naszą rolą jest ich do tych poszukiwań zachęcić i odpowiednio ukierunkować.
Wszystkim, których zachwyciły wiersze pani Kasi oraz tym, którzy jeszcze nie mieli okazji zetknąć się z jej twórczością, dedykujemy wiersz jej autorstwa pt. „Rokrocznie”
Jak myślicie, o czym on będzie?
„kocham ją za pączki na drzewach
za skowronka, co mi rano śpiewa
za soczystą zieleń trawników
i że chodzić nie muszę w szaliku
za złociste główki kaczeńców
i kompresy błękitne na sercu
za ciepło słonecznych promieni
i kolory rozbudzonej ziemi
za lekkość skrzydeł motyla
i za radość odmierzaną w chwilach,
gdy apetyt na życie rośnie –
za to wszystko dziękować chcę
wiośnie!”
Bibliotekarki
